Kim Phuc 1972Een foto kan krachtiger zijn dan een bom. Dat bewijst het verhaal van deze foto. Hij won niet alleen de Pulitzer Prize, maar veranderde ook het oordeel van de publieke opinie over de oorlog in Vietnam, en van alle oorlogen.

I Op 8 juni 1972 zette Nic Ut het 9-jarige Vietnamese meisje Kim Phuc op de foto. Zij was zojuist slachtoffer geworden van een aanslag met napalm door de Amerikanen. Nadat hij de foto had genomen, legde hij zijn camera neer en reed het meisje naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis.

De foto maakte ongekend veel los. Opeens was het verschrikkelijke leed dat oorlog veroorzaakt scherp in beeld gebracht: een onschuldig meisje dat niets van oorlog wist, was slachtoffer geworden van napalm, wat 12 keer zo heet als kokend water is. Het beeld werd een icoon van de anti-oorlogsbeweging.
(2 punten)

II Het herstel van Kim Phuc duurde 12 jaar en 17 operaties. Daarna wilde Kim niks meer van de foto weten. Ze wilde haar leven weer oppakken, maar overal werd ze achtervolgd door de foto. Britse verslaggevers kwamen er achter dat zich in Canada had gevestigd en zochten haar zelfs daar weer op.

Vredesactiviste Nancy Pollock, liet Kim vervolgens inzien dat de foto haar altijd zou achtervolgen en dat ze er daarom beter iets goeds mee kon doen. Vanwege de foto werd ze gevraagd om een rol te spelen in de vredesbeweging. Kim Phuc werd Goodwill Ambassador van de Unesco.
(2 punten)

III Kim Phuc, het meisje van de foto dat een oorlogssymbool werd, zet zich nu als volwassen vrouw in voor de vrede. Dankzij de foto reist ze over de hele wereld. Ze bepleit de vrede bij presidenten, premiers en andere vooraanstaande politici.
(2 punten)

IV “Ben jij dat meisje op de foto?”, vragen mensen nog altijd aan Kim Phuc. Kim Phuc als volwassen vrouw Daarna vertellen ze hun verhaal. Hoe ze zijn geraakt door de foto, hoe de foto hen leerde lief te hebben, hoe de foto hun leven beheerst. Een aantal jaar geleden ontmoette ze bijvoorbeeld John Plummer in het Vietnam Veterans Memorial in Washington. Hij was boordschutter tijdens de oorlog in Vietnam en hij was betrokken bij de aanval op haar dorp, Trang Bang. Elke nacht had hij nachtmerries van de foto. Het beeld regeerde zijn slaap. Hij vroeg Kim Phuc om vergiffenis en kreeg het. John Plummer: “Al die jaren stond die foto in mijn ogen gegrift. Nu zie ik u en u vergeeft mij. Dit is de gelukkigste dag uit mijn leven.”
(2 punten)

V Nooit zal Kim Phuc de miljoenen onschuldige slachtoffers vergeten die geen fotograaf bij de hand hadden om hun lijden vast te leggen. Vooral de kinderen zal ze nooit vergeten. Daarom heeft ze de Kim stichting in het leven geroepen om kinderen te helpen die oorlogsslachtoffer zijn geworden.
(2 punten)

Onze score: 10 punten
Jouw score? Geef jouw punten in een reactie (0-10). Alle scores tellen even zwaar voor de gemiddelde eindscore.