Moeder Theresa is een echte heilige. Zij heeft haar hele leven toegewijd om met de armste van de armsten te werken. Ze is zo’n bovenmenselijke superheld waar niemand aan kan toppen. Een spiritueel voorbeeld voor allen.

Tenminste, dat dacht iedereen.

Sinds kort is echter bekend geworden dat zij ook een gewoon mens was, die zelfs twijfelde aan God, in wiens naam ze officieel zoveel goed werk deed. Voor sommigen valt ze nu van haar voetstuk. Maar ik vind Theresa nu pas een echte heilige.

Elke heilige valt uiteindelijk ten prooi aan de hagiografen — de mensen die zogenaamd spiritueel verheffende biografieën schrijven waarin het leven van de heilige wordt gedoopt in een zoete saus. Op internet kun je al heel wat van dergelijke heilige beschrijvingen over Moeder Theresa vinden.

Echter, sinds kort is een boek gepubliceerd met brieven van Moeder Theresa waaruit blijkt dat Theresa voor een heilige nogal ongelovig was. Deze brieven laten een ongebruikelijk beeld zien van Theresa, met donkere tinten die niet makkelijk in een zuurstokroze hagiografie te passen zijn.

Toen Theresa op weg ging naar Calcutta om daar bij de allerarmsten te gaan werken, had zij het gevoel dat zij dit deed in opdracht van Jezus. Ze kreeg visioenen en ervaarde persoonlijk de nabijheid van God. Echter, Toen ze eenmaal in Calcutta aan het werk was, ervaarde ze helemaal niks meer van God, zelfs niet op hoogtijdagen en tijdens de eucharistie. Ze twijfelde regelmatig over het bestaan van God. Deze “donkere nacht van de ziel” was niet tijdelijk, maar duurde haar hele verdere leven, tot aan haar dood in 1997 toe — zeg maar een donkere poolnacht van de ziel.

Theresa is officieel nog geen heilige. De Rooms katholieke kerk is een procedure begonnen om vast te stellen of zij in aanmerking komt voor heiligverklaring. Alle details van haar leven worden nageplozen, daarom zijn deze brieven nu ook openbaar geworden. Voor een echte heilig verklaring moet o.a. bewezen worden dat op voorspraak van Theresa minstens twee wonderen zijn gebeurd.

Ik betwijfel of deze brieven haar heiligverklaring dichterbij brengen. Ik kan me voorstellen dat de Rooms katholieke kerk moeite heeft met heiligen die twijfelen aan het bestaan van God — en dan niet één keer, maar gedurende meer dan 50 jaar. Maar voor mij wordt Theresa nu pas echt een heilige.

Wij denken dat mensen die bijzondere dingen doen heel bijzonder zijn. En dat wij geen bijzondere dingen kunnen doen, omdat we maar gewone mensen zijn. Theresa toont aan dat bijzondere dingen gedaan worden door gewone mensen. Zij is een voorbeeld van iemand die gewoon deed wat nodig was. Niks bijzonders. Kunnen wij ook.

Heiligen zijn bedoeld om als voorbeeld te dienen voor gewone mensen. En Theresa is als gewoon mens voor mij veel meer een voorbeeld dan als zoete heilige. Zij toont me dat ik niet eerst extraordinary superpowers hoef te hebben. Ik moet gewoon beginnen met doen wat nodig is. Simpel, toch?

Links