Foto: euro MrB-MMX (Flickr)

Foto: euro MrB-MMX (Flickr)

Ons financiële systeem staat onder historische druk en veel mensen maken zich grote zorgen over de toekomst van de euro. Wat is ons geld straks nog waard?

De Britse econoom, Mark Boyle, ligt niet wakker van die vraag. Hij leefde een jaar zonder geld en noemt dit ‘de gelukkigste periode van zijn leven’.

‘Het was een geweldig jaar’, aldus Boyle. ‘Leven zonder geld werkt erg bevrijdend. Het heeft zo zijn uitdagingen, maar ik heb in elk geval geen last gehad van de stress die bankrekeningen, files en een saaie kantoorbaan met zich meebrengen.’

Boyle haalde al zijn voedsel uit de natuur en verwarmde zijn caravan met een houtbrander. Communiceren deed hij via een laptop die hij verkreeg door klusjes op een nabijgelegen boerderij te doen. Het apparaat werkte op zonne-energie en was via een wifi-verbinding op het internet aangesloten.

In tijdschrift Ode vertelt Boyle dat een van zijn belangrijkste lessen de terugkeer van het vertrouwen in mensen was. Dat ontdekte hij al direct aan het begin van zijn jaar zonder geld. Boyle had zijn woonboot verkocht en zocht een kampeerachtig onderkomen, toen hij door een volslagen vreemde gratis een woonwagen kreeg aangeboden. Boyle: “Dergelijke voorvallen zijn me nu vrijwel dagelijks overkomen. Ik heb de ervaring dat wanneer je gul uitdeelt – zonder bijgedachten over wat je er voor terug zult krijgen – je even gul dingen krijgt aangeboden, zonder mankeren.”

Een andere belangrijke les voor Boyle was zijn afhankelijkheid van andere mensen: “Ik kreeg niet alleen in de gaten dat ik niet volledig onafhankelijk kon zijn – zelfs al had ik dat gewild – maar ik merkte ook dat ik helemaal geen zin had om onafhankelijk te zijn. De grootste vreugde in mijn leven komt vaak voort uit mijn relaties met vrienden.”

Volgens Boyle zit ligt in die afhankelijk van anderen ook de sleutel naar een leven zonder geld. Uit onderzoek blijkt dat 150 mensen de optimale hoeveelheid is voor wat hij het ‘groepsgenoeg’ noemt. Op dit niveau kan iedereen nog steeds baat hebben bij de voordelen van schaalvergroting zonder milieudruk vanwege massaproductie te veroorzaken. In zo’n gemeenschap heb je geen geld nodig: je draagt bij naar vermogen en je talenten zijn je betaalmiddel.

Maar dat is toch extreem?

Boyle in Ode: “Je kleren met de hand wassen, je eigen voedsel verbouwen en bij elkaar zoeken, en gebruik maken van lokale producten en diensten lijkt me veel minder extreem dan je diep in de schulden steken om plasma televisies, vaatwassers en nieuwe kleren te kopen die je eigenlijk niet nodig hebt.”

Lees ook
[adrotate group=”1″]
Omdenken: incassobureau gooit roer om en behandelt schuldenaars als klanten
50 levenslessen van ouderen