Foto: 1:6sense, Flickr

Slingeren door lianen, een olifant als je beste vriend en de jungle je thuis kunnen noemen: Tarzan leidt een avontuurlijk bestaan. Al heel lang spreekt het apenjong tot een ieders verbeelding in vele films, boeken en zelfs een musical. Het verhaal van Tarzan is pure fictie en lijkt nooit echt te kunnen gebeuren. Want tegenwoordig hebben we mobiele telefoons, espressoapparaten en CV-ketels nodig om te kunnen overleven. Toch zijn er door de loop der jaren veel verhalen bekend geworden over kinderen die zijn opgevoed door wilde dieren en dit hebben overleefd. Terug naar de natuur in zijn puurste vorm.

Peter, de wilde jongen
In 1724 werd Peter gevonden in Duitsland: hij liep op handen en voeten, was harig en naakt. Hij zag er niet alleen uit als een wild dier, hij gedroeg er ook naar: Peter at vogels en rauwe groente. Hij verhuisde van Duitsland naar Engeland, waar hij tot 1785 in relatief goede tevredenheid heeft geleefd. Hij heeft nooit geleerd om te praten, maar hij hield volgens de verhalen erg van muziek. Hij werd begraven in Engeland onder de naam: ‘Peter, the wild boy’.

Victor of Aveyron
Een paar jaar na de vondst van Peter, werd Victor voor het eerst gesignaleerd in Frankrijk. Het is niet bekend waar hij vandaan kwam, maar men geloofde dat hij zijn hele kindertijd naakt en alleen in de bossen heeft gewoond. Hij werd voor het eerst gezien in 1797. Rond 1800 vertrok hij op eigen houtje richting Saint-Sernin-sur-Rance, waar hij een studieobject werd voor vele deskundigen. Het verhaal van Victor is verfilmd in ‘L’Enfant Sauvage’.

Het Mexicaanse wolvenmeisje

In 1845 zag men een kudde geiten aangevallen worden door een groep wolven. Bij de wolven was een meisje die op handen en voeten meerende. Ze werd na deze keer vaker gezien en uiteindelijk gevangen genomen. Er wordt gezegd dat ze de hele nacht heeft gejankt, zodat haar groep wolven haar zou komen redden. Ze ontsnapte en is voor het laatst gezien in 1852, toen ze voor twee wolvenjongen zorgde. Toen ze doorhad dat ze in de gaten werd gehouden, heeft ze de wolvenjongen opgepakt en de bossen in gevlucht. Daarna is er nooit meer iets van haar vernomen.

Het verhaal van Amala en Kamala
De wolvenzusjes Amala (18 maanden) en Kamala (8 jaar) werden in 1920 ontdekt in het bijzijn van een groep wolven in India. Omdat ze zoveel in leeftijd verschilden, werd er vanuit gegaan dat ze geen echte zusjes waren, maar zijn ze waarschijnlijk op verschillende momenten in hun leven opgenomen door de wolven. Nadat ze waren gevonden, werden ze naar een weeshuis gebracht in de hoop dat ze zich zouden ontwikkelen als normale mensen. Maar ondanks dat er goed voor hen werd gezorgd, bleven ze terug verlangen naar een leven in het wild. Amala heeft nooit rechtop leren staan of praten en overleed een jaar later. Kamala verbleef nog negen jaar bij de familie die haar had gevonden. Zij was zich in de loop der jaren minder wolfachtig gaan gedragen.

Het jungle meisje uit Cambodja
Op achtjarige leeftijd verdween Rochom P’ngieng op mysterieuze wijze in de jungle. Achtien jaar later zag een man in een naburig dorp een naakte vrouw die rijst probeerde te stelen. Ze werd herkend als de verdwenen Rochom. Inmiddels was Rochom dertig jaar en had ze al die jaren weten te overleven in de gevaarlijke jungle. Het lijkt romantisch: de verloren dochter is teruggevonden. De werkelijkheid is echter minder mooi: ze was niet in staat de taal van haar volk te leren en kon zich niet aanpassen aan de cultuur. Ze verdween opnieuw in de jungle en is niet meer gevonden.

Het hondenmeisje uit de Oekraïne
Schrijnend is het verhaal van Oxana Malaya. Zij werd door haar ouders mishandeld en moest op driejarige leeftijd zien te overleven in een kennel, met als enig gezelschap een stel honden. Bij haar ontdekking in 1991 was ze niet in staat om te praten, ze kon alleen blaffen. Inmiddels is Malaya bijna dertig en woont ze in een inrichting, waar ze volgens anderen rust vindt in het zorgen voor de koeien van een nabij gelegen boerderij.

De vogeljongen uit Rusland
In Rusland werd een jongen in een kamer met vogelkooien gehouden, waar zijn moeder deed alsof hij een parkiet was. Toen hij uiteindelijk werd ontdekt, kon hij alleen tsjilpen als de vogels waar hij bij had gewoond. Inmiddels woont hij in een inrichting waar goed voor hem wordt gezorgd. Ze hopen dat ze de jongen kunnen leren praten, zodat hij kan integreren in de maatschappij.

Madina, het hondenmeisje
Net als Oxana werd Madina alleen gelaten en leefde ze bij een groep honden. Ze was drie jaar toen ze werd ontdekt en kon toen alleen ‘ja’ en ‘nee’ zeggen. Verder kon ze alleen grommen als een hond. Ondanks alles wat ze had meegemaakt, leek ze erg mentaal en lichamelijk erg gezond. Haar grote geluk is dat ze op jonge leeftijd is ontdekt. Haar behandelaars hopen en verwachten dat ze over haar trauma heen kan groeien en zich normaal zal ontwikkelen.

Het Ugandese apenjong
Een echt Tarzan-verhaal is dat van John Ssebunya. Het jongetje zag op vierjarige leeftijd hoe zijn vader zijn moeder vermoordde en is vervolgens de jungle ingevlucht. Een groep apen heeft hem opgenomen en voor hem gezorgd. Toen hij werd ontdekt, verzette hij zich hevig tegen de mensen die hem wilden vangen. Hij werd daarbij geholpen door zijn apenfamilie. Inmiddels heeft John geleerd om te praten en zelfs zingen! Hij tourt zelfs door Afrika met het Pearl of Africa children’s choir. Het wachten is op zijn musical…

Bronnen:
DossierXL

MNN.com