Peter Voser. Foto: Friends of Europe, Flickr

Het is alsof een slager zijn klanten vertelt dat ze zijn gehaktballen niet moeten kopen. Peter Voser, topman van Shell, waarschuwt vandaag in een opiniestuk in Shell voor de snelgroeiende CO2-uitstoot. Dat Shell dit roept is opmerkelijk: het bedrijf investeert honderden miljarden om de laatste drupjes olie uit vuile teerzanden en diepe ijszeeën te halen en is de motor van onze fossiele economie. Heeft het bedrijf zich bekeerd? Keert Shell terug op zijn schreden, en gaat het nu zijn honderden miljarden gebruiken om zonnecentrales te bouwen en windparken te openen?

Nee, mensen, het is de volgende stap in de campagne om ons aan schaliegas te krijgen.

Wie het opiniestuk leest, krijgt in eerste instantie de indruk dat het een bezorgd bericht is over hoe de wereldbevolking groeit en steeds meer CO2 uitstoot. Shell roept op om “samen in actie te komen” tegen de “crisis rond energie”. Tot zover klinkt het sympathiek.

Maar in de bijzinnen die door dit betoog geweven zijn, staat wat Shell echt wil: meer schaliegas. Voser noemt 3 argumenten voor schaliegas en schalieolie:

* Het ontwikkelen van nieuwe schalievelden voor de winning van olie en gas kan de druk op bestaande natuurlijke hulpbronnen opvangen.
* Gas (lees: schaliegas) is een goede vervanger voor de meest vervuilende bron van energie: kolen.
* Gas kan ook de groei van hernieuwbare energie ondersteunen. Het is namelijk nodig om als “back-up” te functioneren als windmolens en zonnepanelen even geen energie leveren.

Het klinkt allemaal heel redelijk, maar eigenlijk stelt Voser zijn klanten voor om biefstuk te kopen in plaats van gehaktballen. Want het is Shell die veel gaat verdienen aan een eventuele overstap op schaliegas. En dat lees je niet in het sympathieke opiniestuk.

We zeiden het vorige week ook al: bij de winning van schaliegas (en schalieolie) zijn het de grote bedrijven die de voordelen krijgen, en zijn het de burgers die de rekening betalen. Bij zonne-energie en windenergie is het precies andersom: burgers zien de voordelen direct terug in hun portemonnee, en bedrijven à la Shell verdienen er nauwelijks aan. Want, we herhalen het nog maar een keer, de zon schijnt gratis en de wind waait ook voor nop.

Het zal nog wel een tijdje doorgaan, deze campagne voor schaliegas, op verschillende manieren en in verschillende media. Maar stel je zelf elke keer als je een opiniestuk of nieuwsbericht leest deze vraag: wie verdient er aan dit voorstel?

Bron: Trouw

Lees ook

Shell zegt nee tegen windenergie op Noordzee

Grootste zonpark van Nederland moet Gennep uit rode cijfers halen

De energierevolutie van en voor burgers