‘Duurzaamheid’ bestond vroeger niet. Althans, de term was onbekend en voor ‘een beter milieu’ was afval scheiden wel genoeg. Maar tijden veranderen. Meer dan ooit houden we ons bezig met de vraag hoe we eerlijker en duurzamer kunnen leven. Dat is natuurlijk hard nodig. Maar het kan ook misgaan. Mensen die lijden aan ‘ecorexia’ verliezen zichzelf in hun streven naar een duurzaam bestaan.

Wat is ‘ecorexia’?

Ineens is het er. Overgewaaid uit Amerika is de term ‘ecorexia’ bezig aan een opmars door de Nederlandse media. In het AD bijvoorbeeld vertelt de 38-jarige Merel hoe ze ’s nachts opstond om de krant uit het vuilnis te vissen omdat ze panisch werd van de gedachte dat die niet ‘duurzaam’ in de gescheiden papierbak lag. Aan EditieNL vertelt Danielle over hoe ze consequent de verwarming uit liet staan omdat ze niet onnodig energie wilde verspillen.

‘Ecorexia’ (geen officiële stoornis) gaat niet over mensen die hun best doen om eerlijk en duurzaam te leven. Exorexia gaat over mensen die doorslaan in hun streven naar duurzaamheid. Mensen voor wie dit een obsessie is geworden en die echt lijden (stress, angst, paniek) onder hun eigen gedrag.

We doen het al veel beter dan twintig jaar geleden

Dat is niet prettig voor henzelf, niet voor hun omgeving en bovendien levert het de wereld weinig op. Want de wereld verander je niet in je eentje. Een beter milieu begint weliswaar bij jezelf maar is vooral effectief als zoveel mogelijk mensen een béétje veranderen.

Op dat punt doen we het met z’n allen eigenlijk heel goed. We eten minder vlees en áls we het kopen kiezen we waker voor een biologisch stuk. We denken na over welke kleding we dragen. Supermarktschappen liggen vol met biologische producten waarvoor je vroeger alleen bij een natuurwinkel terecht kon. Merken als Tony Chocolonely veroveren de markt en ‘waakhonden’ als UTZ maakt eenieder bewuster van duurzame criteria.

Meer dan ooit is een groot publiek zich bewust van de staat van onze aarde en ons klimaat. Zelfs de politiek lijkt eindelijk doordedrongen van de noodzaak tot ingrijpen – tenzij je Donald Trump heet en president van de Verenigde Staten bent.

Duurzaam leven op een gezonde manier: hoe kan het dan wel?

Dat bepaal jij natuurijk zelf. Niet iedereen heeft de financiële middelen of de tijd om een perfect verduurzaamd leven te leiden. De truc zit in kleine, doeltreffende stappen die haalbaar zijn voor een zo groot mogelijke groep mensen.

En last but not least: bewaak je éigen duurzaamheid. Doe wat jij kan doen en wees daar trots op. Een duurzame wereld bereik je niet met een bestraffende houding, maar vanuit zorg en liefde voor elkaar én voor jezelf.

Simpel, toch?