‘En nu is het afgelopen. Over en uit. Ik ben er klaar mee!’ Meestal roep je zoiets als je wilt stoppen met roken. Of als je oude auto voor de tiende keer met pech aan de kant van de weg staat. Ik riep het zondag toen Gerrit Hiemstra alweer een nieuw warmte record rapporteerde. In 1942 was het op diezelfde dag 23 graden onder nul! Deze hittegolf in januari verbaast me eigenlijk niets, na het bericht dat de totale hoeveelheid CO2 in de atmosfeer in 2017 is gestegen. Gestegen! Het zou moeten dalen, na het Parijs-akkoord. En fiks ook, willen we die maximale opwarming van 2 graden ooit waarmaken.

Ik hoor de woorden van Obama aan het begin van de klimaattop nog nagalmen: ‘Wij zijn de eerste generatie, die de veranderingen in het klimaat merkt en direct ook de laatste generatie, die het kan stoppen’. Had hij het over de onderhandelaars, de regeringsleiders, de aanwezige milieuorganisaties of het handjevol demonstranten? Nee, hij zei ‘wij, deze generatie’: wij burgers, consumenten. Maar wat doen wij, wat doe ik?

‘Wat deed jij,
toen het tij nog te keren viel?’

Zelf heb ik geen kinderen, wel veel dierbare neven, nichten en kroost van vrienden waar ik me betrokken bij voel. Laatst zei Max van 22 dat hij zijn toekomst rooskleurig tegemoetziet. Zijn studie gaat goed en hij weet wat hij wil worden. Trouwen en vader worden ziet hij ook wel gebeuren. Alleen dat klimaat; daar maakt hij zich zorgen om. Heel veel.

Ik voelde me ongemakkelijk , want die zorgen krijgt hij ook door mij. Al ben ik wellicht een minuscule druppel op de gloeiende plaat. Wat ga ik antwoorden als hij mij later vraagt: ‘Wat deed jij, toen het tij nog te keren viel?’ Ai, net zo’n pijnlijke vraag, die vroeger in een iets andere variant werd gesteld: ‘wat deed jij in WOII?’

Lekker goedkoop

Wat doe ik, nu het tij nog te keren valt: blijf ik rondrijden in mijn benzineauto, omdat ik die nu eenmaal heb? Kies ik voor grijze stroom omdat het zo lekker goedkoop is? Pak ik nog 3 keer per jaar het vliegtuig omdat die citytrip of zo’n verre vakantie zo leuk zijn? Dat vliegtuig vliegt alleen omdat ik er in stap. Elke gram teveel aan CO2 komt dus ook door mij. Zou CO2 veroorzaken daarom niet net als roken moeten zijn: wellicht een lekkere gewoonte maar eigenlijk not done.

Ik heb daarom een beslissing genomen: ik ga voor klimaatneutraal. Dat kost misschien wat moeite, het kost wellicht wat geld. Maar dan kan ik tenminste Max en alle andere kinderen die ik ken (en niet ken) later met een gerust geweten onder ogen komen.

De eerste vraag die daarbij opborrelt: wat heb ik op mijn conto staan? Hoeveel CO2 veroorzaak ik eigenlijk? En met wat? Dat moet toch heel eenvoudig uit te vinden zijn? Maar dat blijkt om de duvel nog niet makkelijk.

Wordt vervolgd

Annemarie de Raadt

50 duurzame daden in 1 jaar! Lukt dat? Annemarie de Raadt van de Goede Gids gaat de uitdaging aan. Elke week schrijft ze hier welke duurzame daad ofwel goede gewoonte ze in leven gaat opnemen. Ter informatie en inspiratie.

Lees ook eerdere Duurzame daad 11: Kijken, ruiken, proeven

In de Goede Gids staan de bedrijven vermeld, die met zorg voor mens, dier en onze aarde ondernemen. Onafhankelijk geselecteerd volgens duidelijke criteria. Wil je zelf een goed leven en gun je dat anderen ook? Kies dan voor Goede bedrijven uit degoedegids.nl