Ken jij dat gevoel van streven naar perfectie? Denk bijvoorbeeld aan het mooiste lichaam, de beste baan, een gelikt huis en een fijn sociaal leven. En dat dan het liefst allemaal tegelijk. Het lijkt erop dat we in de westerse wereld verslaafd zijn geraakt aan perfectie. We doen stuk voor stuk ons stinkende best om alle ballen hoog te houden. Maar wees eens eerlijk: hoe gelukkig worden we daar nou eigenlijk van? In Japan pakken ze het leven heel anders aan. Daar wordt vastgehouden aan bescheidenheid en hebben de mensen een grote waardering voor eenvoud en imperfectie. Wij westerlingen kunnen wel een portie Wabi-Sabi gebruiken. 

Wabi-Sabi is Japans voor ‘de ontdekking van schoonheid in imperfectie’ en ‘de acceptatie van de cyclus van leven en dood’. Maar hoe zit dat dan precies? Nou, zo:

Slijtage

De westerse drang naar perfectie zie je vooral terug in de gigantische wegwerpcultuur waarin we leven. Kopje of bord kapot? Gooi het weg! Een flinke scheur in je spijkerbroek? Haal een nieuwe! In Japan draaien ze ’t om. Kopje of bord kapot? Plak het weer aan elkaar met een mooie kleur lijm. Een flinke scheur in de spijkerbroek? Maak het gat dicht met een vrolijk gekleurd stukje stof. Dat is Wabi-Sabi ten voeten uit: dingen worden juist mooier door slijtage. Het is de schoonheid van imperfectie.

Dat kapotte bord en die gescheurde spijkerbroek worden mooier en persoonlijker door iets toe te voegen, in sommige gevallen vertellen ze misschien zelfs een verhaal. Maar daarnaast is het vooral ook een hele leuke bezigheid om iets dat kapot is zelf weer te maken, toch?

Rust

Slijtage of imperfectie zien als schoonheid kun je ook toepassen op jou als persoon. We willen altijd beter, meer, mooier en groter. Maar hoeveel rust geeft het jou als je deze drang niét hebt? Hoe fijn is het om te weten dat je zonder al die ‘perfecte’ dingen ook goed genoeg bent. Je hoéft niet het mooiste lichaam, de beste baan, een gelikt huis en een fijn sociaal leven. En al helemaal niet allemaal tegelijk. Laat af en toe een bal vallen en raap ‘m weer op wanneer je daar aan toe bent. Zie het niet als falen, maar als jouw persoonlijke weg naar waar dan ook. Niet perfect willen zijn geeft rust.

In hoeverre streef jij naar perfectie? En hoe denk je over imperfectie? Laat het ons weten in een reactie.