De term werd voor het eerst gelanceerd door de Nederlandse trendwatcher Adjiedj Bakas: slowbalisation, oftewel traag leven. Het duurde niet lang voordat het Amerikaanse blad The Economist de term overnam met de aankondiging dat globalisering plaats ging maken voor een nieuw tijdperk van traagheid. Natuurlijk met een bijbehorende illustratie van een slak.

Een onsje minder

“We nemen in 3 maanden tijd net zoveel informatie op als onze voorouders in hun hele leven,” zei Bakas begin dit jaar in een interview met NRC.  Ons levenstempo ligt hoog: we vliegen letterlijk en figuurlijk continu van hot naar her. Als je het druk hebt, lijkt dat nog steeds te betekenen dat het goed met je gaat. Maar dat gaat allemaal veranderen, voorspelt Bakas. Slowbalisation zal de norm worden. Oftewel een onsje minder met de informatietechnologie, maar ook minder vliegen en minder werken. “De hele samenleving is terug aan het komen van al dat gewerk,” constateert Bakas. “De turbocultuur waarbij we ons zelf voorbij rennen is ongezond.”

Werkstress

Dat laatste blijkt ook maar weer eens uit de cijfers. In 2018 werden 7,5 miljoen werkdagen verzuimd wegens stress. In 2017 gaf 16% van de Nederlandse werknemers aan zich minstens een paar keer per maand psychisch vermoeid te voelen door werk. Dat kan variëren van moeite hebben met opstaan tot je leeg voelen na een werkdag of emotioneel uitgeput zijn.

Slow living

Het is niet voor niks dat trends als tiny houses, minimalisme en degrowth steeds meer voet aan de grond krijgen. Kleiner wonen, betekent minder ruimte voor spullen en minder consumeren. Hierdoor hebben we minder geld nodig om te leven en hoeven we dus minder te werken. De tijd die we daardoor over houden, kunnen we besteden aan het telen van onze eigen groente (bijvoorbeeld).

En daar waar we nog niet zo lang geleden trots waren op het aantal vliegreizen dat we per jaar maakten, kiezen jongeren er nu steeds vaker voor om de tijd te nemen en langzaam te reizen. Zo schreven we al eens over een jonge klimaatwetenschapper, die er 3 maanden over deed om naar zijn nieuwe baan in Colorado te reizen. Greta Thunberg, die alleen per zeilboot naar Amerika wil om daar te spreken over het klimaat. En deze groep jongeren die de reisindustrie wil veranderen.

Slobalisation

Maar slowbalisation is veel meer dan alleen maar ‘slow living’.  Het betekent ook dat we zo langzamerhand door krijgen, dat de voordelen van globalisering (1990 – 2010) niet voor iedereen gelden. Een kleine groep mensen wordt steeds rijker, terwijl het arme deel van de wereld de prijs betaalt. Als reactie daarop kopen we onze producten steeds vaker dichtbij huis, bij lokale ondernemers of direct bij de boer bijvoorbeeld. Zo blijft het leven tenminste een beetje overzichtelijk.

Wat denk jij: brengt de toekomst ons inderdaad slowbalisation en slow living? Laat het ons weten door hieronder een reactie achter te laten.