Ik weet niet meer wanneer ik het voor het eerst tegen kwam, mitakuye oyasin. Het is nog niet zo lang geleden, maar het resoneerde, zeker in deze tijden. De uitdrukking van het Lakota volk uit de Black Hills in Dakota betekent zoveel als: we zijn allemaal elkaars verwanten, we zijn allemaal met elkaar verbonden. De mensen, de planten, het land, de sterren, de aarde. En dus zouden we wat meer op elkaar en op de natuur moeten afstemmen. Want als er iets met ons hart of ons lichaam gebeurt, sterven we. Maar als er iets met moeder aarde gebeurt, sterft alles en iedereen.

Stille naties

De manier van leven van het Lakota volk is naar eigen zeggen een mindset, die draait om het kennen en respecteren van al het leven. We moeten als mensen zorgen voor de ‘stille naties’ die geen eigen stem hebben, zoals het gras, de planten, de bomen, de wolken, de wind en de dieren. “We bidden constant voor hen, want als de stille naties stoppen om voor ons te zorgen, hoe overleven we dan?” zegt een jonge Lakota afstammeling in deze korte documentaire over zijn volk:

Mitakuye Oyasin

We zijn van elkaar afhankelijk en bepalen samen ons lot, zo stelt een oud Mitakuye Oyasin gebed van de Lokato. De één is niet belangrijker dan de ander. We zijn allemaal onderdeel van hetzelfde grote mysterie. En dus is het belangrijk om elkaar en de natuur met respect te behandelen. Iets dat we volgens mij in ons drukke stadsleven enigszins zijn kwijt geraakt. Want hoe kan je verbonden zijn met de natuur als je tussen beton en steen woont? En hoe kan je dankbaar zijn voor wat de natuur te bieden heeft, als de supermarkt als vanzelfsprekend gevuld is met liters melk en kilo’s vlees?

Samen in de natuur

Het vertraagde leven tijdens de intelligente lockdown bracht velen van ons weer in contact met de natuur. Door de stilte hoorden en zagen we de dieren weer. En nu we massaal hebben ervaren dat we prima thuis kunnen werken, verdwijnt de noodzaak om in de stad te wonen. Er is een groeiende interesse voor wonen in de natuur, voor moestuinieren en gemeenschapszin. We willen samen verder, met elkaar en met de natuur.

Of zie ik dat te rooskleurig vanuit mijn eigen groene bubbel? Laat ons weten wat jij denkt door hieronder een reactie achter te laten.