Als ik waar ook in Nederland zou mogen wonen in een huis naar keuze, dan zou ik compact willen wonen en kiezen voor een Indigo-huis of kaswoning van Woonpioniers, dat ergens in het bos staat. En dan nog het liefst in de buurt van de zee. Zonder buren, met alleen het geluid van vogels en andere dieren, met een uitzicht dat nooit verveelt en op fietsafstand van een dorp om boodschappen te kunnen doen. Ik denk dat ik er dolgelukkig zou zijn.

Fotografie: Henny van Belkom

Op de website van Woonpioniers staat zo’n huis. Het is van Tanja en Jos. Deze geluksvogels hebben een ruime gezinswoning van 120 m2 met een ‘woonhuis’ voor en een ‘slaaphuis’ achter, dat wordt gescheiden door een ruime hal. De fundering bestaat uit een prefab betonnen ligger, op poeren die los op de onderliggende grond zijn geplaatst. Zo laat het huis geen sporen achter op de gepachte grond. Mocht het ooit weg moeten. Ik vind het echt een heel slim idee en ik besluit Leen van Woonpioniers te bellen om iets meer te weten te komen over hun ontwerpen en hun filosofie.

woonpioniers compact wonen Indigo

Compact wonen in gave architectuur

“We willen mensen helpen om zo duurzaam mogelijk te leven. Tegenwoordig verschuift ecologisch leven van de vroegere “geitenwollen sokken types” naar een bredere stroming mensen die inzien dat we ons anders tot de natuur moeten verhouden. Wij proberen deze beweging kracht bij te zetten door ontzettend gave architectuur die ecologisch 100% klopt. Wij kijken naar wonen vanuit een holistisch perspectief. Daarom ontwerpen we niet alleen woningen, maar zijn we ook tot de laatste schroef betrokken bij het bouwproces en geven we visie op gebiedsontwikkeling.”

We gedragen ons als aliens

‘We geloven dat compact bouwen de toekomst is. Er is ook steeds meer vraag naar. Steeds meer mensen willen bewuster wonen met een kleine footprint. Buiten, in harmonie met de natuur. En dat is logisch. Het is een tegenbeweging, omdat we ons als mensheid gedragen als aliens, die alles kaalvreten en niet genoeg rekening houden met onze verbondenheid met de aarde.’

Moderne kolonisten

“Een aantal jaar geleden waren tiny house bewoners een soort moderne kolonisten, die hun huis gewoon ergens neerzetten en er gingen wonen. Dat gaat in Nederland een beetje moeilijk, omdat we weinig ruimte hebben, maar inmiddels zien we wel dat heel veel gemeenten het fenomeen van compact wonen oppakken. Ze beginnen gebieden te ontwikkelen waar mensen alleen, of met een paar huisjes bij elkaar, kunnen wonen.”

“Dat zie je in Den Helder en ook in Olst of Deventer gebeurt veel. Daar komen hele wijkjes voor compacte woningen en de gemeente stelt extra voorwaarden aan de bouw hiervan. Ze moeten ecologisch en natuurinclusief zijn.”

sprout woonpioniers compact wonen

Alles is uniek, met een eigen twist

“Wij ontwerpen verschillende huizen in verschillende formaten. De ontwerpen die je op de website ziet, zijn altijd specifiek ontwikkeld voor de bewoners. Met onze klanten gaan we altijd in gesprek om tot de kern van hun woonbehoefte te komen, zodat het ontwerp past als een maatpak. Zowel aan de buitenkant als het interieur. De concepten die we ontwikkelen kan je zien als een familie van huizen. Uiteindelijk is alles wat we bouwen uniek, met een eigen twist. Toen we begonnen waren we nog aan het pionieren, maar werkten we al samen met een mooie groep partners. Samen zijn we gegroeid in capaciteit en kunde, maar we houden allemaal vast aan onze ecologische principes.”

Een community gevoel

“Voor de toekomst ben ik hoopvol. Bijvoorbeeld als ik zie dat woningbouwcorporaties door mensen worden uitgedaagd en daardoor werken aan duurzame sociale huurwoningen met een community gevoel; plekken waar mensen bepaalde faciliteiten kunnen delen en toch hun eigen huisje hebben. Als steeds meer van dit type organisaties met slagkracht zich inzetten voor duurzame en sociale verandering, dan is dat een grote stap in de goede richting.”