Een wandeltocht van 750 kilometer: Laura en Hector doorkruisten de Pyreneeën

Andere manieren van reizen worden steeds populairder; te voet, met de fiets of met de zeilboot leggen mensen lange afstanden af. Ik droomde van jongs af aan over het maken van een lange wandeltocht door de bergen. Deze zomer was het zover: samen met mijn vriend wandelde ik 750 kilometer dwars door de Pyreneeën.

Het plan voor de wandeltocht

Als kind was ik al dol op de bergen en verheugde ik me elke zomer op de wandelingen die we gingen maken. Ik voel altijd tevredenheid en rust als ik in de bergen ben, alsof ik daar thuis hoor. Na een aantal meerdaagse wandelingen door de jaren heen, wilde ik nu een langere wandeling maken.

De Haute Route Pyrénées kwam op mijn pad, die van kust tot kust loopt langs de Frans-Spaanse grens, dwars door de Pyreneeën. De wandeltocht volgt het hoogste deel van de bergen, waardoor je veel stijgt en daalt. Maar daardoor heb je ook de mooiste uitzichten en leg je uitdagende routes af, zonder dat je elke dat in de middle of nowhere loopt.

We wilden de hele Pyreneeën doorkruisen, wat om behoorlijk wat voorbereiding vroeg: van spullen tot waar je onderweg boodschappen kunt doen. We begonnen midden juni en waren uiteindelijk bijna twee maanden onderweg.

Van dag tot dag leven

Als je dan eenmaal begonnen bent, leef je echt van dag tot dag. De wandeltocht was vanaf dag één al erg zwaar, ondanks het feit dat we toen nog in de heuvels liepen. Door extreme hitte deze zomer begonnen we de dag met 27 graden. Dat betekent heel veel zweten!

Doordat je dan fysiek uitgeput bent en lange dagen maakt, ben je al direct afgesloten van de wereld om je heen. Een groot deel van de dag waren we bezig met de route, het weer, waar we zouden slapen en wanneer of wat we zouden eten. We maakten vaak wandeltochten van 8 uur per dag en stonden soms al om half 6 op om de hitte een beetje voor te zijn. Voor ons allebei was dat echt zwaar, vooral omdat je dan ook nog een rugtas van 12 kilo met je meedraagt.

Het wandelen zelf maakt je heel bewust van alle kleine dingen die je elke dag doet, maar dan nu in het extreem. Water drinken is opeens een bewuste activiteit en het eten smaakt ook écht beter dan het is. Ik had denk ik al lang niet stil gestaan bij die basis; eten, slapen, bewegen, drinken, overleven. Je gaat elke dag door alle emoties heen; van pijn tot extreem geluk.

Leren tijdens het lopen

Ondanks dat we ons voorbereid voelde voor we aan de wandeltocht begonnen, hebben we onderweg ontzettend veel geleerd van de fouten die we maakten. Van kleine dingen zoals verkeerde paden nemen of te laat vertrekken, tot grote dingen zoals te weinig water hebben.

Vooral na week één kregen we een tegenslag te verwerken toen de blaren van Hector ontstoken raakten, waardoor hij een bloedinfectie kreeg. Als je daar niet snel iets aan doet, kan het dodelijk zijn. Normaal gesproken kan je dan direct naar de dokter, maar nu was het dichtstbijzijnde dorp 14 km verder.

Gelukkig werden we geholpen, want lopen ging die dag bijna niet meer voor Hector. We hebben hier veel van geleerd; niet alleen hoe je blaren goed behandelt, maar ook hoe we zelf reageren in dit soort situaties.

Tot het einde van de wandeltocht bleven we fouten maken, bijvoorbeeld bij het inschatten van hoeveel eten we nodig hadden of wat het weer zou doen. Sommige dingen blijven onvoorspelbaar en ik geloof dat je bepaalde dingen alleen kunt leren door het te ervaren.

Onze ervaring in de Pyreneeën

Voor ons is deze wandeltocht van 750 kilometer een ervaring geweest, die ons altijd zal bijblijven als onze eerste grote wandeltocht. Het steekt af tegen elke andere reis die we gemaakt hebben, omdat je verplaatsen te voet langzaam gaat en je daardoor het landschap anders ervaart.

Wij kunnen nu beiden nog elke dag in chronologische volgorde beschrijven: van waar we hebben ontbeten tot waar we zwommen, waar we ons goed voelden en waar we ons slecht voelden, tot het eindpunt.

Elke dag is in zoveel detail in ons geheugen gegrift, terwijl je tijdens de tocht het soms écht even helemaal niet meer ziet zitten. We vroegen ons daarom ook af waarom we het hiken zo leuk vonden, terwijl we een groot deel van de tijd met pijn of weinig zin liepen. Ik denk dat het komt, omdat die dipjes worden afgewisseld met intens geluk wanneer je de piek hebt gehaald, op een prachtige plek arriveert, of je ‘s avonds je schoenen uit kunt trekken en een warme maaltijd verorbert.

Een andere vraag die we vaak kregen over onze wandeltocht van twee maanden was of het niet saai werd; elke dag hetzelfde doen. Die vraag hadden wij zelf ook aan het begin, maar uiteindelijk bleek dit niet het geval te zijn.

Het landschap veranderde van dag tot dag zoveel dat geen plek hetzelfde was. Verder hadden we dagelijks weer nieuwe dingen om naar uit te kijken. Het zwemmen in meren was één van onze favoriete activiteiten of het passeren van een berghut, om een café con leche of biertje te drinken. En het halen van Benasque, het middelpunt van de tocht, was een absoluut hoogtepunt.

Toen we aankwamen in Banyuls-sur-mer, het eindpunt van de hike, waren we niet alleen fit, moe en voldaan, maar ook verdrietig. Dit was twee maanden lang ons leven geweest en nu lieten we de Pyreneeën weer achter ons. Maar, zoals een andere hiker tegen ons zei: ‘’De bergen gaan nergens heen.’’ Dus hopelijk zien we nog meer van dit gebergte in de toekomst of gaan we terug naar onze favoriete stukken.

  • Denk jij er wel eens over na om een lange wandeltocht te maken? Deze maand deelt Laura ook nog handige tips voor je aan je wandelavontuur begint, zodat jij beter voorbereid aan je lange wandeltocht kan beginnen.
  • Lees ook waarom wandelen zo goed voor je is.
  • Dit zijn de 5 beste Lange Afstand Wandelroutes in Nederland. Dan kan je het wandelen dichtbij huis uitproberen.
  • Wat zijn jouw ervaringen met lange wandeltochten? Laat het ons weten door jouw ervaringen en tips hieronder te delen.

Over de schrijver